OC wobec osób biorących udział w locie nie będących członkami załogi

Regulacje w świetle prawa unijnego

Z momentem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, obowiązek posiadania OC lotniczego zaczęło regulować ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w  odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych.

Z dniem 29 grudnia 2006 r. Minister Transportu wydał przepis deregulujący ww. Rozporządzenie w zakresie minimalnych sum gwarancyjnych w odniesieniu do ryzyka odpowiedzialności użytkownika statku powietrznego wobec osób przebywających na pokładzie statku powietrznego innych niż członkowie załogi.

Na jego mocy każdy użytkownik statku powietrznego z masą powyżej 2 700 kg jest zobowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC pasażera na kwotę nie niższą niż 250 000 SDR. Z kolei użytkownicy statków powietrznych z MTOW poniżej 2 700 kg - mogą zawrzeć umowę ubezpieczenia na sumę 100 000 SDR pod warunkiem, że statek powietrzny wykonuje operacje niehandlowe


ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA TRANSPORTU

z dnia 7 grudnia 2006 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań dotyczących ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej użytkowników statków powietrznych, przewoźników i innych przedsiębiorców prowadzących działalność lotniczą
(Dz. U. z dnia 22 grudnia 2006 r.)


5) § 11 otrzymuje brzmienie:
   "§ 11. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC użytkownika statku powietrznego wykonującego loty niehandlowe przy użyciu statku powietrznego o maksymalnej masie nieprzekraczającej 2.700 kg w odniesieniu do każdego pojedynczego pasażera w ramach jednego lotu z tytułu jednego zdarzenia, którego skutki są objęte ubezpieczeniem, wynosi równowartość w złotych kwoty 100.000 SDR".

Obecnie każdy użytkownik statku powietrznego jest zobowiązany posiadać ochronę ubezpieczeniową od odpowiedzialności cywilnej wobec pasażera, które stanowi rozszerzenie odpowiedzialności cywilnej operatora statku powietrznego.